Mocht u van paling houden en in het bezit zijn van een Albert Heijn bonuskaart, dan heeft u geen tijd te verliezen. Albert Heijn gaat de paling de winkel uitflikkeren. Maar niet getreurd, want Albert heeft voor een alternatief gezorgd. Een duurzaam alternatief zelfs, want het D-woord is de sleutel naar geldelijk gewin in deze zware crisisdagen. Lekker is zo ontzettend 2004.

In het diepste geheim heeft Albert zitten sleutelen aan iets dat u de paling moet doen vergeten. Juist de paling, waaraan wij een belangrijke toeristische trekpleister en een renderende muziekstroming te danken hebben. Piet Veerman trekt deze week de haren uit zijn kop, en hij was net gestopt met drinken.

Albert verzekert ons dat de alternatieve vissoort nog voor Pasen in de schappen ligt. Een geruststelling voor iedereen die al over het kerstvreten heen kan kijken en het menu voor de paasbrunch al aan het verfijnen is. Dit jaar dus een alternatief visje op een bedje van iets waar je ook niet om gevraagd hebt. Was het maar vast zover.

Ik zie mij al aankomen bij mijn kwaliteitsvisboer. Ik vraag om een makreel, en ik krijg van hem een zeester mee naar huis. Onder mijn arm. Net zo lekker, net zo goedkoop en op dezelfde authentieke wijze gerookt als de makreel die ik wekelijks bij de viskraam insla. Niks makreel. De zeester is de nieuwe makreel, volgens mijn visboer. Zoiets doet een prof niet. Ook al komt hij uit Volendam.

Binnenkort zien we Jan Smit de Volendamse Albert uitlopen met een pakketje van het Wereld Natuur Fonds in zijn karretje. De paling gaat dood, dus heeft het WNF samen met Albert zitten bekokstoven dat er een alternatief visje door de palingsoep heengaat. En of u dat maar even voor zoete viskoek wil slikken? Smaakt hetzelfde. En desnoods noemen we het paling. Wat jij wil.

Wat dat alternatieve visje dan wel is, wil Albert nog niet zeggen. Ik zie zo’n visprofessor al bezig in zijn lab, verstopt achter alerte security die de vispaparazzi op afstand moet houden. Op maandagmorgen drie zoute haringen met uitjes in een hete Tefalpan gooiend, om te kijken of hij die naar paling kan laten smaken. En dat allemaal voor ons.

De eerste paling die bij Albert het veld moet ruimen is de Euroshopper-paling. Gelukkig is dat pas per januari, zodat u de voorgeprinte menuutjes voor de kerstdagen ongemoeid kunt laten. Lekker de twijfelachtige geboorte van de zoon van God vieren met een portie ‘Anguille d’Euroshop‘. En dat alles onder een witte kunstboom van de Xenos. Wat een feest.

Pas in een later stadium kruipen de andere palingsoorten de Albert uit. Dat doet Albert om ons bewust te laten worden van de doodstrijd van de paling. Ik heb dat altijd al een sterk punt gevonden van Albert. Je doet er niet echt boodschappen, het is meer een spiritueel en meditatief opleidingsinstituut.Ik kom er elke week een beetje slimmer uit dan ik er inging. Albert noemt dat een bonus. Ik noem het Oibibio.

Wat Albert niet vertelt is dat hij feitelijk de laatste is die de paling in de ban doet. De meeste supermarktketens gingen hem voor. Als de hele klas al door de juf op de gang is gezet gaat Albert ook nog even rellen, om vervolgens de eer naar zich toe te trekken voor zoveel ondeugendheid. En dat alles ter bewustwording. Voor ons.

Om de paling van zijn slijmlaag te ontdoen, word het beestje in een bak zout water gepleurd, waar de reallife wokkel een langzame dood sterft. Volgens Wakker Dier duurt dat soms wel 20 minuten. Ik wil eenzelfde behandeling gunnen aan de communicatieafdeling van Albert met hun hele alternatievepaling-verhaal. Prettige paasdagen allemaal. Nodig mij niet uit. Ik ben vissen. Op het IJsselmeer.