Onder een steen leven, kent u die uitdrukking? Eergisteren heb ik met verbazing zitten kijken naar De Wereld Draait Door. De hulpjes van Matthijs waren er weer in geslaagd de studio te vullen met mensen aan wie alles voorbij gaat. Mensjes die elkaar moppen toesturen over gekken in de Kalverstraat en een PowerPoint-presentatie als het summum van informatieverspreiding zien. Mensen die lid zijn van omroepvereniging MAX xe9n de TROS. Tegelijk en dubbelop. Daar kxfan je op besparen.

Dinsdag was Kabouter Wesley aan de beurt. Althans; de tekenaar van deze kobold, want in aanloop naar Sinterklaas moeten we goed aangeven wie wxe9l en nxedet bestaan. Daar hebben mensen moeite mee. Wekenlang gonst het op internet al rond Kabouter Wesley. En toegegeven, ik mag hem graag zien.

Zelfbenoemd trendwatcher Giel Beelen brak dinsdag een lans voor Wesley, de brutaalste der Belgische lilliputters. De redactie van DWDD had vervolgens de heggenschaar gezet in een drietal Wesley-filmpjes, waar het publiek van DWDD geamuseerd naar keek. Zo niet Jonas Geirnaert, de tekenaar en stemgever van Kabouter Wesley, die not amused keek hoe zijn filmpjes tot minder dan de helft van de lengte bleken verknipt. Maar daar vervolgens niks van zei. Godmiljaar!

Wie DWDD kijkt moet niet op diepte rekenen. Iedere avond weer probeert de redactie de hele wereld in een klein uurtje zendtijd te proppen. Voor tijdens het eten. Of vlak daarna. Licht verteerbaar. Dat werkt alleen maar als je wereldje hxe9xe9l erg klein is, en x96 gelukkig voor DWDD x96 is dat voor de meeste mensen een feit. Zodoende kwam het item over het Vlaamse onderdeurtje als de beroemde kruidenpasta van gemalen mosterdzaden, azijn, water, suiker en zout. Na de maaltijd.

Vanaf jongstleden dinsdag is Kabouter Wesley dood. Lang leve Kabouter Wesley! Miljoen miljard bejaarden sturen elkaar filmpjes toe van die nieuwe, leuke kabouter. Huisvrouwen roepen Godmiljaar tegen elkaar en Gerard Joling liet zich kaalscheren. Bang als hij is om mediaal onder te sneeuwen in de plotselinge aandacht voor Kabouter Wesley.

Iedere malloot heeft tegenwoordig minstens twee computers in huis. Iedere dinsdag schroeven ze die knoppendoos open en prikken er weer voor honderden eurox92s nieuwe moederbordjes, kekke geluidskaartjes, snelle poortjes en flashy geheugenkaartjes in om toch vooral up-to-date te zijn. Je moet tenslotte wel een beetje bijblijven. Maar wat doen ze dan met al die snelle processors?

In ieder geval geen informatie ontsluiten. Waar je vroeger dagenlang in de bibliotheek hing om wat kennis op te doen, trek je vandaag de dag alles binnen een paar minuten binnen via Google. Wil je muziek leren kennen? Dan hoef je maar het internet op te gaan en je kunt alles downloaden wat je nog niet kende. Zonder noemenswaardig prijskaartje of helemaal voor niks. Foei.

En toch stikte het jongstleden dinsdag nog van de kneuzen die voor het eerst Kabouter Wesley zagen. Wat dat betreft was het studiopubliek van DWDD een mooie afspiegeling van de Nederlandse populatie. Mensen die bij omroep MAX hardop lachen als geheugentrainer Jan Slagter een vooroorlogse mop van Max (x85) Tailleur voorleest van de autocue. Mensen die de site van Wakker Nederland als opstartpagina gebruiken en daar instemmende reacties plaatsen onder het genot van Nederland FM. De wereld draait door, maar wel de verkeerde kant op.